Trwa ładowanie...

Edukacja medialna we Francji

 

17

kategoria: Rodzice
otagowano:
pokaż więcej

Jeszcze trzydzieści lat temu we Francji, podobnie jak w krajach anglosaskich, przez „edukację medialną” rozumiano na ogół rozszerzenie nauczania ojczystego języka i literatury o wiedzę na temat kinematografii. Analiza języka filmowego wydawała się uczniom zresztą bardziej atrakcyjna niż rozprawianie o dziełach literackich, ale pojęcie edukacji medialnej rozszerzono nie tyle ze względu na ich preferencje, lecz miejsce, jakie różnorodne media zaczęły zajmować w szeroko pojętym systemie edukacyjnym.

Gwałtowny rozwój mediów elektronicznych, ich globalizacja i powszechna dostępność sprawiły, że stały się one – obok tradycyjnych ośrodków kształcenia, jak szkoła, kościoły i rodzina – olbrzymim czynnikiem wpływu na młodych ludzi.

Edukacja medialna taka, jak się ją dziś pojmuje, została wprowadzona do francuskich szkół na początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Odtąd właśnie szkoła bierze na siebie obowiązek kształcenia medialnego – organizacje pozarządowe, choć są aktywne, odgrywają mniejsze znaczenie.

Definicja edukacji medialnej francuskiego ministerstwa edukacji („Każde działanie, którego celem jest umożliwienie uczniom poznanie, odczytywanie, rozumienie i ocenianie przekazów pochodzących z różnych typów mediów, z jakimi mają do czynienia na co dzień - korzystanie z nich w sposób trafny, krytyczny i przemyślany.”) została w 2007 r. przejęta przez Unię Europejską (media literacy – umiejętność korzystania z mediów). Mogłoby się wydawać, że taka definicja zakłada pewną bierność, ale „korzystanie z mediów” w rozumieniu francuskim to nie tylko wykształcenie ogólnej orientacji w mediach czy analizy ich przekazów, lecz umiejętność szczególnego komunikowania, czyli również „tworzenia mediów”. Przede wszystkim edukacja medialna jest traktowana jako istotna część wychowania obywatelskiego, przygotowania do życia w społeczeństwie. Tu cele szkoły i organizacji pozarządowych są zbieżne.

Francuskie MEN zrobiło w zeszłym roku sondaż wśród nauczycieli i różnorodnych stowarzyszeń, który miał dać odpowiedź na pytanie jaka jest według nich hierarchia celów kształcenia medialnego. Na pierwszym miejscu bezapelacyjnie znalazło się „rozwinięcie zmysłu krytycznego wobec mediów”, na dalszych „oswojenie uczniów ze światem mediów”, „otwarcie na aktualności w kraju i świecie ”, „odkrycie różnorodności i pluralizmu mediów” oraz „umiejętność analizy informacji”.

W praktyce chodzi o wykształcenie wzajemnie uzupełniających się umiejętności z trzech podstawowych dziedzin: estetyki, opanowania języka mediów i edukacji obywatelskiej.

Zaznajamianie z estetyką przekazów medialnych obejmuje np. wskazywanie kinematograficznych czy telewizyjnych dzieł ikonicznych („kultowych”), do których często odwołują się - świadomie lub nie – media, z punktu widzenia ich formy, historii naśladownictw, wpływu kulturowego itd. To bardzo ważne dla młodych ludzi zanurzonych w świecie obrazów praktycznie od urodzenia.

Opanowanie języka mediów polega na „rozszyfrowywaniu” pewnych stałych kodów w przekazach dziennikarskich, rozpoznawaniu różnych typów tekstów i obrazów medialnych, ich analizy z punktu widzenia odbiorcy (a nie nadawcy), co zakłada rozważanie pojęć obiektywności/subiektywności, interpretacji, czy np. rozpoznawanie mechanizmów propagandy.

W końcu edukacja medialna jako edukacja obywatelska to w rozumieniu francuskiego systemu szkolnego oferowanie uczniom instrumentów ich własnej autonomii i odpowiedzialności poprzez nauczanie dystansu intelektualnego wobec mediów (w tym reklam), pewnych wartości, konceptów i narzędzi, które mogą zagwarantować własną niezależność intelektualną i jednocześnie szacunek dla innych. Najważniejsze tutaj jest uświadomienie warunków produkcji informacji, która często - ze względu na te uwarunkowania - nie jest neutralna, ani kompletna.

Zobacz więcej z kategorii Rodzice

podobne materiały

Media, Sztuka, Reklama

Media, Sztuka, Reklama

"Miasto na sprzedaż" w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie

materiał tekstowy

18

kategoria: Rodzice

Czym jest edukacja medialna?

Z pojęciem „edukacja medialna” mamy do czynienia coraz częściej, także w kontekście polskiej szkoły, choć trzeba zauważyć, że bywa ono używane nieadekwatnie do swego znaczenia. Niekiedy pod hasłem medialnej edukacji młodzież uczy się obsługi komputera. Czasami wręcz określa się tak wykorzystanie urządzeń audiowizualnych do urozmaicania lekcji z obowiązkowych przedmiotów nauczania. W najlepszym przypadku edukacja medialna młodzieży sprowadza się do przeprowadzenia warsztatów dziennikarskich. Problemem może tu być to, że samo pojęcie ma dość nieostry charakter. Angielskie „media literacy” jest trudno przekładalne. Najbliżej mu zapewne do „medialnej alfabetyzacji”. Jednak alfabetyzacja, choć odwołuje się do fundamentów kształcenia, słabo oddaje to, o co w tym procesie chodzi najbardziej, czyli o rozumienie zasad, które rządzą konstruowaniem przekazu medialnego...

materiał tekstowy

45